Draftannáll Egilsdeildarinnar

Uppnefnið: Endurskoðandinn - borgar aldrei uppsett verð, en gleymdi að telja markið fram.

Leiðinlegasta draft kvöldsins - og þess vegna það besta. Semenyo, Thiago, Stach og Tavernier í fyrstu fjórum umferðunum er hryggur sem skilar stigum í hverri einustu viku án þess að spyrja um veður. Svo kom kvöldverk endurskoðandans: Minteh á vali 151, maður sem fer að jafnaði út um val 60 á Fantrax. Það er ekki kaup, það er búðarhnupl.

Bekkurinn er sá langbesti í deildinni og uppstillingin gengur upp í allar áttir. Eini gallinn: liðið á engan markvörð. Sextán völ, núll hanskar. En á markaði þar sem aðeins tíu markverðir fóru út er það kaldrifjað frekar en klaufalegt - fría markvarðahillan er enn full.

Uppnefnið: Skírnarpresturinn - skírði liðið eftir Cunha, missti Cunha, og endurskírði það þá eftir varamarkverðinum sínum.

Sterkasta byrjunarlið deildarinnar á blaði. Saka datt niður á val sex og var gripinn án umhugsunar, Cherki og Gakpo fylgdu, og svo kom röð af varnarmönnum sem markaðurinn svaf yfir: Truffert, Richards á vali 115, Alderete á vali 187. Þetta er stjóri sem las varnarmarkaðinn betur en allir hinir.

En tvennt heldur honum frá toppsætinu. Í fyrsta lagi markvörðurinn: eina valið í markið var varamarkvörður Newcastle, sem er í reynd að drafta engan markvörð en borga samt fyrir hann. Í öðru lagi áhættan - Amad án fastrar stöðu hjá United og þrír Everton-menn á bekknum er ekki fjárfestingastefna, það er tilfinningamál. Svo er það nafnasagan: liðið hét Cunha Lick DeeZNuts? þegar draftið hófst. Cunha fór á vali 16 - til annars liðs, án þess að stjórinn hreyfði litla fingur - og daginn eftir var liðið komið með nýtt nafn í höfuðið á Saka og varamarkverðinum. Fyrsta lið deildarsögunnar sem heiðrar mann sem stefnir á núll mínútur.

Uppnefnið: Múrarameistarinn - hlóð Berlínarmúr úr sjö varnarmönnum fyrir framan mannlaust mark.

Þjóðnýtti framleiðslutækin með fyrsta vali draftsins: Bruno Fernandes, stigahæsta einstaka eign deildarinnar með nokkurri fjarlægð. Síðan reis múrinn - van Dijk, Porro, Reece James, Milenkovic, Leif Davis, og til öryggis Maguire og Ben White. Sjö varnarmenn. Markvörður? Nei, félagi. Í þessu sameignarfélagi er markið almannaeign.

Vandinn er miðjan fyrir aftan Bruno: Maddison á leið til baka eftir heilt tímabil á sjúkrastofunni, Grealish og Eze sem hafa báðir séð betri daga. Ef tveir af þeim þremur vakna er þetta toppbarátta, því múrinn og Bruno gefa gólf sem fáir ná. McNeil heilli öld á undan markaðnum á vali 121 var svo augnablikið þar sem flokksforystan hefði átt að grípa inn í.

Uppnefnið: Verkstjórinn - ellefu menn í vinnugalla og einn norskur lúxusjeppi.

Haaland á vali tvö og síðan var glamúrinn búinn. Tarkowski, Gross, Garner, Wieffer, Ampadu - þetta lið skorar ekki stig, það vinnur þau í yfirvinnu: hornspyrnur, fríspyrnur, tæklingar, hreinsanir. Það er raunveruleg hugmyndafræði á bak við hvert einasta val og gólfið á þessu liði er með því hæsta í deildinni. Verkstjórinn tók líka fyrsta markvörð draftsins, vali á undan Raya, því menn á plani mæta á réttum tíma.

Áhættan er samt öll í sömu áttina: Garner byggir tilveru sína á föstum spyrnum Everton og Ampadu er fluttur upp á miðju þar sem varnarstigin hans gufa upp. Ef verksmiðjan hikstar er ekkert í hópnum sem sækir stigin annars staðar - bekkurinn er sá níundi í deildinni og þar situr enginn sem breytir leik.

Uppnefnið: Útsölukóngurinn - hálft liðið keypt á lagerhreinsun og hann er stoltur af því.

Veðjaði fyrsta valinu sínu á að Palmer-vélin fari aftur í gang eftir hikstaárið - og ef hún gerir það lítur þetta draft allt öðruvísi út. Mbeumo og Munoz strax á eftir eru fullorðinsval, og svo hófst útsöluferðin: Wharton á vali 149, Kelleher á 173, Frimpong tveimur umferðum eftir að markaðurinn gafst upp á honum, Bobb á 188. Enginn í deildinni kreisti meira verðmæti úr seinni hluta draftsins.

En eitt kaup kvöldsins þarf að rannsaka: Havertz í fimmtu umferð, maður sem spilaði varla í fyrra og er í harðri samkeppni um mínútur. Það val eitt og sér kostaði liðið sæti á þessum lista. Annars: jafnvægi gott, gólf hátt, og Palmer-veðmálið er þess virði. Og þrátt fyrir liðsheitið er rútunni hvergi lagt - byrjunarliðið stillir upp fjórum sóknarmönnum.

Uppnefnið: Unglingalandsliðsþjálfarinn - seinni hluti draftsins var skólaakstur.

Fyrstu fimm umferðirnar voru hreinlega flottar: Isak, Gibbs-White, Foden, Ndiaye, Wilson. Kayode á vali 85 er svo eitt vanmetnasta val draftsins - varnarmaður sem skilar toppstigum án þess að nokkur taki eftir því. Ef þetta hefði haldið áfram væri liðið á verðlaunapalli annálsins.

En þá tók Juniors-hlutinn af nafninu völdin. Vuskovic, Palestra, Jacquet, Osula, Fatawu - og sem lokahnykkur Max Dowman, sextán ára. Helmingur bekkjarins þarf skutl á æfingu. Foden-valið er svo sitt eigið sálfræðidrama: það borgar sig aðeins ef hann verður aftur sá gamli, og liðið sem hann meiðir mest með því er einmitt granninn í ellefta sæti þessa lista. Ef tveir af unglingunum slá í gegn hlær þessi stjóri að okkur öllum í maí.

Uppnefnið: Adrenalínfíkillinn - las alla varúðarmiðana og keypti samt allt í hillunni.

Grunnurinn er góður: Szoboszlai á vali ellefu var verðmæti, Lewis Hall og Alex Scott eru nákvæmlega svona val sem vinna deildir í kyrrþey, og bekkurinn er sá þriðji besti. Þessi stjóri kann að drafta. Þess vegna er sárt að horfa á áhættusafnið sem hann smíðaði ofan á það.

Sesko í þriðju umferð er veðmál á að United-sóknarmaður blómstri, sem sagan mælir gegn. Watkins er fínn fótboltamaður fastur í kerfi sem framleiðir ekki draumastig. Dorgu er hvorki fyrsti kostur í bakverðinum né á kantinum. Anderson átján sætum á undan markaðnum í annarri umferð var svo forsalan á öllu hinu. Eitt af þessum veðmálum vinnst örugglega - en hann keypti fjögur.

Uppnefnið: Ræðismaður Sunderland - opnaði sendiráð nýliðanna og flutti þangað sjálfur.

Doku á vali sautján gæti orðið besta einstaka val draftsins fyrir utan fyrstu tvö - hann mælist með þriðja hæsta vænta stigaskor allra leikmanna sem fóru út. Með Joao Pedro fremstan er toppurinn á þessu liði alvöru. En síðan dreifðist fjárfestingin á tvö furðuleg svæði: þrír Sunderland-menn (Le Fee, Hume, Angulo) og Tottenham-tríó sem samanstendur af Senesi, Tonali og Richarlison - þremur mönnum sem enginn veit hvort byrja.

Markvörður var svo keyptur á vali 185, næstsíðasta vali liðsins, eins og tyggjó á kassanum á leiðinni út. Það slapp fyrir horn - Trafford er byrjunarmarkvörður - en það lýsir draftinu: snilld og kæruleysi til skiptis, aldrei tvö skynsöm völ í röð.

Uppnefnið: Landnámsmaðurinn - nemur land öldum á undan öllum öðrum, hvort sem landið er byggilegt eða ekki.

Wirtz og Cunha í fyrstu tveimur umferðunum var frábær byrjun - og já, Cunha, maðurinn úr þáverandi liðsheiti andstæðingsins, sóttur beint fyrir framan nefið á honum. Ránið var svo eftirminnilegt að fórnarlambið skipti um nafn. En svo hófst landnámið: Sangare tekinn í fimmtu umferð, 145 sætum á undan því sem markaðurinn ætlaði honum. Ola Aina - maðurinn í eigin liðsheiti - numinn 108 sætum of snemma. Þegar maður draftar leikmann svona langt á undan öllum er maður ekki að vinna kapphlaup, maður er einn á svæðinu.

Varnarkjarninn er reyndar traustur (Guehi, Murillo, Lacroix) og Pickford öruggur í markinu. En sóknin eftir fyrstu tvö völin er Gyökeres - sem deilir stöðunni hjá Arsenal og hefur allt yfirbragð dýrra vonbrigða - og svo tómt pláss. Þetta lið ver vel og vonar fast.

Uppnefnið: Feimni aðdáandinn - beið í tólf umferðir eftir að þora að bjóða átrúnaðargoðinu upp í dans.

Liðið heitir Salibaba. Saliba var í boði í hverri einustu umferð fram að þeirri tólftu. Stjórinn horfði á hann, umferð eftir umferð, og valdi aðra. Loks á vali 141, þegar enginn annar vildi hann, var hringurinn settur á fingurinn. Þetta er ástarsaga fyrir okkar tíma.

Fótboltalega: Rice í fyrstu umferð var teygja en Neco Williams í þriðju var snjallara en það leit út - fáir varnarmenn skila meiru. Alisson á vali 148 var svo besta markmannskaup draftsins. Vandinn er miðjan, sem er Rice, Mitoma og svo bænir - aðeins tveir startandi miðjumenn í ellefu manna liði. Og framlínan er tilraunastofa í róteringu: Neto sem hefur verið þrír mismunandi leikmenn undir þremur stjórum, Madueke, Tel, Solanke. Fjórða sóknarstaðan verður valin með pílukasti.

Uppnefnið: Árskortshafinn - fimm Arsenal-menn í hópnum og vörnin er samt bara einn þeirra.

Byrjum á harmleiknum: liðsheitið er stríðsyfirlýsing gegn Phil Foden - og Pegasus draftaði Foden. Maðurinn missti erkióvin sinn til nágrannans og gat ekkert gert. En kerfisvillan er stærri: í sextán manna hópi eru þrír varnarmenn. Þrír. Allir í Arsenal. Aðeins einn þeirra, Gabriel, er öruggur um að spila. Uppstillingin endar 1-6-3 með einum varnarmanni, sem er ekki taktík heldur neyðarástand.

Það er samt fótboltavit hér inni: Sarr og Mateta eru traustasta Palace-par sem hægt er að eiga, Matheus Nunes á vali 87 var verðmæti og O'Reilly sömuleiðis. En Ódegaard í annarri umferð eftir slakasta tímabil hans í manna minnum, og Tielemans sem missir föstu spyrnurnar sínar til Bruno hjá United, þýða að miðjan sex manna djúpa skilar minna en hún sýnist. Fyrsta verk á frjálsa markaðnum: kaupa varnarmenn. Öll völin.

Uppnefnið: Maðurinn sem býður gegn sjálfum sér - eini þátttakandinn á uppboði sem enginn annar mætti á.

Guimaraes á vali þrjú - maður sem markaðurinn verðleggur í kringum val 25 - setti tóninn: hér er borgað uppsett verð plús þjórfé. Kudus fimmtán sætum of snemma, Branthwaite 66 sætum, Gallagher 116 sætum, og áfram niður listann. Þegar hin ellefu liðin voru að prútta var þessi stjóri búinn að rétta upp hönd og hrópa "hærra!" við sjálfan sig. Liðsheitið er reyndar fullkomið: Stakhanov fór líka langt fram úr kvótanum - hann gerði það bara í kolum, ekki í yfirverði.

Til að gæta sanngirni: Raya í markinu er sá besti í deildinni, van de Ven og Kadioglu seint voru fín völ og Rayan frá Bournemouth gæti orðið skemmtilegur. En veikasta byrjunarlið deildarinnar og veikasti bekkurinn á sama tíma þýðir að vertíðin byrjar í brekku. Það góða við að eiga hvert val of dýrt er að biðlistinn eftir hjálpinni er stuttur - frjálsi markaðurinn tekur vel á móti honum strax í fyrstu viku.