Stórviðskiptin: tveir sigurvegarar - og tíu áhorfendur

Bruno Marx: ofgnóttin seld, sóknin keypt

Liðið sem draftaði engan markvörð átti of marga varnarmenn - þangað til í morgun

Vandinn hjá Bruno Marx var aldrei feluleikur: átta varnarmenn um fimm sæti og sóknarlína sem skilaði samanlagt 13,75 stigum í fyrstu umferð - minna en Ben White einn og sér. Lausnin var að selja úr ofgnóttinni og kaupa þar sem vantaði: Cunha kemur inn með 390,25 stig frá því í fyrra á 38 leikjum, langþyngsti sóknarmaður sem hópurinn hefur átt, og verður strax stærsta nafnið í framlínunni. Þetta er sami Cunha og var val sextán í draftinu og olli því að heilt lið endurskírði sig af harmi - nú fær hann þriðja fantasíuheimilið sitt á einu tímabili án þess að hreyfa sig úr Manchester.

Og Aina er engin uppfylling: hann opnaði tímabilið með 19 stigum í fyrstu umferð - meira en allir varnarmenn Bruno Marx skiluðu, að White einum undanskildum. Verðið var hátt, van Dijk fer ekki ódýrt, en múrinn stendur eftir sem áður fimm manna djúpur og sóknin er loksins alvöru. Skipulagsvandinn sem fylgdi liðinu frá draftkvöldi var leystur í einni færslu.

Aina með öllu: loforðið selt, vissan keypt

Óheppnasta lið deildarinnar tvöfaldar niður á það sem virkar

Aina með öllu skoraði 147,5 stig í fyrstu umferð - meira en fjögur af sex sigurliðum umferðarinnar - og tapaði samt. Það sem virkaði var vörnin: Guehi og Lacroix með 20,75 hvor, Aina sjálfur með 19. Það sem virkaði ekki var loforðið frammi: Cunha skilaði 6,25 stigum í leiknum sem spáin hafði lofað honum marki í. Stjórinn las stöðuna kalt og keypti vissu í stað vonar: van Dijk kemur inn með 496,75 stig frá því í fyrra - hann spilaði hverja einustu mínútu allra 38 umferðanna - og Milenkovic bætist við eftir að hafa skorað 10,75 í fyrstu umferð, meira en allir hinir varnarmenn þáverandi liðs hans til samans.

Útkoman er varnarmúr sem enginn annar í deildinni kemst nálægt á blaði - og fyrir lið sem hefur nú sannað að það getur skorað 147,5 og samt tapað er rökrétt svar að byggja gólfið svo hátt að óheppnin nái ekki upp á það. Kaldrifjað, skynsamt og dálítið persónulegt: liðið heitir Aina með öllu og lét Aina fara. Annaðhvort er nafnabreyting í vændum eða þetta er dýpsta yfirlýsing tímabilsins - liðið er stærra en maðurinn.

Milenkovic: þriðju skiptin á sjö dögum

Sagan á sér svo eina aukapersónu sem á skilið eigin málsgrein. Nikola Milenkovic hefur nú tekið þátt í hverjum einustu leikmannaskiptum í sögu deildarinnar: seldur frá Bruno Marx til johnnyburgers fyrir fyrstu umferð, sóttur heim aftur fyrir aðra, og sendur áfram til Aina með öllu í morgun - þriðja félagið á sjö dögum. Enginn leikmaður hefur verið jafn eftirsóttur og jafn óvelkominn í senn, og VAR-herbergið hvetur lesendur til að senda honum hlýjar hugsanir. Töskurnar hans eru enn ópakkaðar.

Dómur VAR-herbergisins

Flest viðskipti í svona deildum eru núllsummuleikur: annar græðir, hinn áttar sig á því í maí. Þessi eru af sjaldgæfari gerðinni - hvort lið notaði ofgnótt sína til að laga veikleika hins. Bruno Marx átti varnarmenn á lager og vantaði mörk; Aina með öllu átti sóknarloforð sem sveik og vantaði gólf. Hvort lið um sig ætti að skila fleiri stigum að meðaltali í viku hverri eftir færsluna en fyrir hana - og það gerist nánast aldrei báðum megin borðs í einu.

Og hinir tíu? Þeir vöknuðu í morgun við að tvö lið úr efri og miðri töflunni höfðu bæði styrkt sig án þess að gefa neitt eftir til þeirra. Markaðurinn er opinn, bekkir deildarinnar svigna enn undan vannýttum verðmætum - uppgjörið taldi þau upp fyrir alla - og fyrstu stórviðskiptin eru alltaf þau ódýrustu. Þeir sem bíða eftir að sjá hvernig þetta reynist borga hærra verð seinna. Þannig virka markaðir, og þannig virkar FOMO.